Tao

Prawie każdy z nas doświadczył kiedyś tao. Być może np. na szczycie górskim, jako nagłego wszechzadziwiającego poczucia jedności ze światem.

Doświadczenie tao wiąże się zawsze z głębokim poczuciem pozostawania integralną częścią jakiejś większej i ważniejszej całości. W takich ponadczasowych chwilach, gdy doznajemy tao, przepełnia nas uczucie ważniejsze niż codzienne problemy. Wszystko staje się jakby synchronicznie ze sobą powiązane, wypełnione wspólnym duchowym znaczeniem.

Doświadczając tao, intuicyjnie wiemy że nie jesteśmy samotnymi, wyizolowanymi, przypadkowym tworem organicznej ewolucji. Uzyskujemy bezpośrednie poznanie, poczucie więzi z wszystkimi bytami i wszechświatem, z tym co leży u podstaw wszystkiego, zaznaczając iż Tao i chrześcijański Duch Święty mają wiele wspólnego, odnosząc się do „pokoju i duchowej jedności”.

Taoizm czasami nazywa się sposobem działania wody, plegający na nie stawianiu oporu życiu, lecz jak woda opływać przeszkody.

Mistycyzm nieożywionego

Znaczenie „automatycznego zapisu” który nawiązuje do ruchu surrealistów jest bardziej symboliczny niż praktyczny, bowiem pomaga artyście dotrzec do głębszych pokładów podświadomości, snów czy halucynacji, a tym samym oddala od racjonalnego postrzegania rzeczywistości. Świat sztuki coraz częściej jest zachęcany do inspiracji z podświadomości czy snów.
Z początku przedstawiciele mięli nieco problemu z tworzeniem, które stanowić miały odpowiednik ecriture automatique. Dążyli do poetyckiej obiektywności, czyli wyeliminowania rozumu, gustu i świadomości z procesu twórczego. Jedyną jednak drogą do osiągnięcia tego stanu  była praktyka i doświadczenie.

„Surrealizm” wg Breton'a to pseudonaukowa definicja ruchu, którego budowa wymyka się logice, jest zawiła i chaotyczna, nie mająca stałego miejsca ciągle się zmieniająca.
Chociaż czonkowie grupy surrealistów ciągle się zmieniali, a ich obszar zainteresowań przekroczył malarstwo czy literature, zatoczył swój krąg na polityke i problemy społeczne, to elementem spajającym było silne poczucie więzi między artystami.

Ton „Drugiego manifestu” Bretona jest mistyczny i spekulatywny. Surrealizm poszukiwał teraz „kamienia filozoficznego”, który pozwoliłby ludzkiej wyobraźni ożywienie tego, co nieożywione.

Przedstawicielami surrealizmu są m.in:
Ucello, Matisse, Seurat, Picasso, Braque, Duchamp, Picabia, de Chirico, Miro, Ernst.i.in.

Mistyczna Kabała

Ezoterycznym punktem nauk Tory jest kabała. Natomiast centrum kabały stanowi mistyczne Drzewo Życia (film „Fountain” D. Aronofsky'ego). Według kabały wszystkie byty czy to materialne czy nie są emanacjami Boga. Pogląd ma wiele wspólnego z gnozą (pisma pana Prokopiuka). „Miejscem Boga jest świat, lecz świat nie jest miejscem Boga” – jedna z kabalistycznych sentencji podkreśla naturę Stwórcy ze wszechświatem.
Kabała opowiada o Bogu który nie jest ukryty, oddalony czy nieznany, ale Bóg pragnący poznać człowieka i jego istotę. Bóg kabały nie jest wielkim Architektem czy Pantokratorem, lecz jest Kimś który wyszedł poza własną istotowość. Niepojęty dla percepcji człowieka bytowanie w niebycie poprzedza akt kreacji, akt stworzenia.
Emanacje Boga:
Kether (Korona) to bytowy aspekt Boga w Bogu,
Chokmah (Mądrość, Wiedza)
Binah (Rozumienie)
Chesed (Miłość)
Geburah (Moc)
Tifereth (Piękno)
Daat (Oświecenie)
Necach (Zwycięstwo)
Hod (Chwała)
Jesod (Podstawa)
Malkuth (Królestwo)

Zaczynając od sefiry Malkuth, symbolizująca ciało mistyka, powoli wspina się na sefire Jesod, która przedstawia jego osobowość. Kiedy dotrze do Tifereth odnajduję swoją duszę, powołanie. W końcu napotyka na swojej drodze Daat jako mistyczne poznanie, zwane jest także pustką lub oddzielną jaźnią. Poza nią zbliża się do Kether, gdzie Bogu dane jest imię Ehyeh – Jestem. Przejawia się jako czysta świadomość, bezosobowa bez żadnych atrybutów, nie posiada dwoistości- żadna oddzielnośc już nie istnieje, więc nie ma już tego który zna ani tego co znane.

Istota mistycyzmu

Mistycy wszystkich tradycji duchowych mawiają, iż zostali wzniesieni ponad przyjęte doktryny aby dotrzec do empirycznej i co ważne obiektywnej wiedzy o Prawdzie. Mawiają, że wyższa świadomość osiągalna jest dla każdego.
Niektórzy z nich zjadali silnie działające rośliny psychodeliczne aby osiągnąć ekstatyczne wizje.
Rozmaitość dróg duchowych czy też mnogość mistrzów mistycznych jest jakby tylko zewnętrzną osłoną tego co tak naprawdę chcą przekazać – a przekaz przesłań jest bardzo prosty w jego istocie.
Dzięki nim poznajemy w upływającym życiu coś bardzo oczywistego, że dotąd nie zwracaliśmy na to uwagi – Misterium Życia.
Mistycy używają jednak słów odnoszące się do ich przeżytych wizji, ale tylko dlatego by skierować nas na ciszę, wśród której wypowiadane są słowa, chcą jak najprościej wytłumaczyć przekaz swego wtajemniczenia. Idee mogą tworzyć pomost do jej zrozumienia, aby natchnąć nas wizją duchowej rzeczywistości, która przewyższa poznanie czy zrozumienie w sposób racjonalny.Wiedza mistyczna to stan poznania, stan w którym można tworzyć to co zostało ujrzane, fragment lub część tego zobrazować i przybliżyć w odbiorze.

Mistycyzm daję nam radykalne oraz indywidualne rozwiązania, kiedy jesteśmy w chwilach udręki czy ciężkich prób. Stwarza nam mozliwość istnienia w innym świecie z inną odmienioną świadomością. Nie poprzez zmianę czegokolwiek lecz przez przekształcenie własnej świadomości.

„Oświecenie jest czymś realnym i każdy z nas, kimkolwiek jest, może w sprzyjających okolicznościach i odpowiednio przeszkolony zdać sobie sprawę z natury umysłu i w ten sposób poznać to, co w nim jest nieśmiertelne i wiecznie czyste. Taką obietnicę dają nam wszystkie tradycje mistyczne świata, spełniała się i nadal się spełnia w życiu wielu tysięcy ludzkich istnień.”

Sogyal Rinpoche

OBE

OBE, czyli doświadczenia poza ciałem (out of body experiences). Jest to przeważnie krótkie doświadczenie, w którym świadomość opuszcza ciało doświadczającego. Według danych co dziesiąta osoba miała OBE. Najczęściej można zaobserwować we śnie, rzadziej w chorobie choć takowe zaistniały u niektórych ludzi. Osoby po takich doświadczeniach stwierdzały, że „widziały” lub „słyszały” różne rzeczy, które w rzeczywistości się odbyły.
Wspólnymi cechami OBE jest bezcielesność, swoboda, lekkość, wibracja, niektórzy słyszeli dziwne dźwięki. Typowym objawem jest unoszenie się przeważnie nad własnym ciałem.

Czy jednak faktycznie chodzi tu o złudzenie, błąd w pracy mózgu? Czy jednak może OBE ma kluczowe znaczenie do poznania innej rzeczywistości?

W świecie sztuki jak najbardziej inspirujące doznanie. Dzięki OBE można stworzyć coś wyjątkowego, coś co wymyka się spod kontroli umysłu, coś co wymyka się spod kontroli świadomości. Istnieją obrazy artystów silnie działające na podświadomość odbiorcy, artystów inpirujących się OBE lub LD, czyli świadomym śnieniem.

Tutaj http://www.hypnos.pl/index.php?sel=dwnl  znajdziecie programy do synchronizacji półkul mózgowych, ułatwiających stany OBE czy LD.

Deja vu

Telepatia, zjawisko OBE, prekognicja – kto mówi prawdę a kto nie. Większość naukowców próbuje to ustalić, czym tak naprawdę są zjawiska paranormalne będące przecież kontrowersyjnymi wywodami i nazywane często pseudonaukowymi doświadczeniami.
Mimo to coraz większe grupy naukowców nie przegapili tak popularnych zjawisk paranormalnych jak właśnie OBE czy LD.

W 2006 r. badacze opublikowali wyniki badań nad zjawiskiem deja vu, czyli odczuciu że „kiedyś to widziałem” lub czegoś podobnego w swoim życiu doświadczyłem. Według danych aż 96% ludzi opowiedziało się że przeżyło coś podobnego.
Przyjęto, że deja vu to zwykła pomyłka mózgu.Jeżeli pojawi nam się jakiś przedmiot lub sytuacja nasz mózg sprawdza czy kiedyś już coś podobnego widział. Jeżeli stwierdzi że widział, wówczas interpretuję to jako coś znajomego, już zapamiętanego. Według niektórych ludzi opis deja vu jest bardzo intensywny, deklarują to zjawisko jako kontakt ze światem równoległym lub ujrzenie go wcześniej w wieszczym śnie, jednak większość badaczy nie zgadza się z taką teorią (?). Ich teoria mówi o tym, że: „ to tylko mózg idąc na skróty wprowadza nas w błąd ”, czy aby na pewno?