Znaczenie „automatycznego zapisu” który nawiązuje do ruchu surrealistów jest bardziej symboliczny niż praktyczny, bowiem pomaga artyście dotrzec do głębszych pokładów podświadomości, snów czy halucynacji, a tym samym oddala od racjonalnego postrzegania rzeczywistości. Świat sztuki coraz częściej jest zachęcany do inspiracji z podświadomości czy snów.
Z początku przedstawiciele mięli nieco problemu z tworzeniem, które stanowić miały odpowiednik ecriture automatique. Dążyli do poetyckiej obiektywności, czyli wyeliminowania rozumu, gustu i świadomości z procesu twórczego. Jedyną jednak drogą do osiągnięcia tego stanu była praktyka i doświadczenie.
„Surrealizm” wg Breton'a to pseudonaukowa definicja ruchu, którego budowa wymyka się logice, jest zawiła i chaotyczna, nie mająca stałego miejsca ciągle się zmieniająca.
Chociaż czonkowie grupy surrealistów ciągle się zmieniali, a ich obszar zainteresowań przekroczył malarstwo czy literature, zatoczył swój krąg na polityke i problemy społeczne, to elementem spajającym było silne poczucie więzi między artystami.
Ton „Drugiego manifestu” Bretona jest mistyczny i spekulatywny. Surrealizm poszukiwał teraz „kamienia filozoficznego”, który pozwoliłby ludzkiej wyobraźni ożywienie tego, co nieożywione.
Przedstawicielami surrealizmu są m.in:
Ucello, Matisse, Seurat, Picasso, Braque, Duchamp, Picabia, de Chirico, Miro, Ernst.i.in.
Z początku przedstawiciele mięli nieco problemu z tworzeniem, które stanowić miały odpowiednik ecriture automatique. Dążyli do poetyckiej obiektywności, czyli wyeliminowania rozumu, gustu i świadomości z procesu twórczego. Jedyną jednak drogą do osiągnięcia tego stanu była praktyka i doświadczenie.
„Surrealizm” wg Breton'a to pseudonaukowa definicja ruchu, którego budowa wymyka się logice, jest zawiła i chaotyczna, nie mająca stałego miejsca ciągle się zmieniająca.
Chociaż czonkowie grupy surrealistów ciągle się zmieniali, a ich obszar zainteresowań przekroczył malarstwo czy literature, zatoczył swój krąg na polityke i problemy społeczne, to elementem spajającym było silne poczucie więzi między artystami.
Ton „Drugiego manifestu” Bretona jest mistyczny i spekulatywny. Surrealizm poszukiwał teraz „kamienia filozoficznego”, który pozwoliłby ludzkiej wyobraźni ożywienie tego, co nieożywione.
Przedstawicielami surrealizmu są m.in:
Ucello, Matisse, Seurat, Picasso, Braque, Duchamp, Picabia, de Chirico, Miro, Ernst.i.in.
1 komentarz:
próba i weryfikacja
Prześlij komentarz